|
|
|||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
|
|
Küresel Isınma-Anket sonucu
Son ankette küresel ısınmayı önlemek için neler yapıyorsunuz diye sormuştum. Aklıma yeni bir anket sorusu gelmediğinden bu anketi uzunca bir süre tutmak zorunda kaldım. Pazar günü nihayet yeni bir soru bulunca ve 200 kişinin de cevapladığını görünce sonlandırdım. Oylamaya katılanların 65'i enerji tasarrufu yaptığını söylemiş ki bu tüm katılanların üçte birine tekabül ediyor. Ardından 33 kişi ile"Az "tüketiyorum"diyenler geliyor. Kadın ve Doga (Ekofeminizm) Kitap Projesine CAGRI
Erkek egemen toplumda kadın emeğinin gorünmez kılınması dünyada olduğu gibi Turkiyede de binlerce yıldır süre gelmektedir. Özellikle son 15 yıldır Turkiyeli toplumda kadın, doğal çevrenin korunmasına yönelik kayda değer mücadele veriyor hatta bazılarına önderlik ediyor. Bu durum; anti-nükleer ve siyanurlu altına karşı mücadeleden Munzur' un ve Hasan Keyf'' in korunmasına ve barıs mucadelesine kadar uzanıyor. Gelin kuresel kapitalizmin yıkıcılığına, ulus-ötesi şirketlerin dayatmalarına karşı biriken tarihimizi kitaplaştıralım. Düşüncelerinizi, anılarınızı, erkek egemen davranışlarla nasıl engellendiğinizi/ teşvik edildiğinizi ve biriktirdiğiniz deneyimleri kısacası; mücadelemizin her dilimini gelecek kuşaklara aktaralım. Yazı, çizi ve fotoğraflarınızı oldugu kadar fikirlerinizi ve sıcak ilginizi Ekim, 2008'e kadar aşağıdaki e-maillere iletmenizi bekliyoruz. Sembolden Sıvıya Suyun Düşüşü Dilaver Demirağ
Nehirler özgür akar diye yazmıştı bir yoldaşım. Bugün hiçbir nehir özgür akmıyor, akamıyor ya denize kavuşup damladan bir umman olamadan, yılankavi katederek yardığı toprakta izler bırakarak çıktığı yolculuk son bulamıyor, ya da bir barajın haznesinde tutsak alınıp borularda akan bir sıvı oluyor. Kıtlığı rasyonel hesapların, kar güdülerinin aracı haline geliyor. Viyana doğumlu bir rahip olarak başlayan yaşamını Meksika’da Kültürler Arası Diyalog Kurumu ile tamamlayan ve 20 yüzyılın belki de en sıra dışı düşünürlerinden olan İvan İllich’de Unutuşun Suları alt başlığı ile yayınladığı H2O’başlıklı kitabında geçmiş kültürlerde imgeleştirilen, sembolize edilen, estetize edilerek saygı duyulan suyun modern çağla birlikte nasıl H2O’ya dönüştüğünü anlatır. Bir anlamda dişi simgeye bir ağıttır bu kitap. Ve yukarıda ifade ettiğim olguların dile getirilişidir. Genetik Modifiye Organizma (GMO) Prof Dr R. Şeminur TOPAL
Genetik modifikasyon'un (gen yapısını değiştirme), uygulandığı çalışma alanlarında örnekleri genel bir bakış açısıyla incelediğimizde; tıp, tarım, çevre başta olmak üzere birçok alanda kullanılmakta olduğu bilinmektedir. Tıptaki uygulamalarda, insanlara ve hayvanlara yönelik ilaç, hormon, tanı kitleri ve aşı gibi üretimleri amacıyla GM bitki ve hayvanlardan yararlanılmaktadır. Örneğin, kolera aşılarında patatesin, sistik fibrozis tedavisinde koyunlardan üretilen proteinlerin kullanımı gibi. Tarımdaki uygulamalarda ise daha çok "Genetik Modifiye Organizma (GMO)" çalışmalarının büyük ölçekli uygulamalara dönüşmesiyle geçiş olmuş ve son bir kaç yıldır da yaygın ve ticari boyutlu, özellikle modifiye tohum üretimi çalışmaları halinde sürmektedir.
H2O ve Unutmanın Suları Ümit ŞAHİN
H2O ve unutmanın suları, Ivan Illich'in bütün yaşamına ve yazılarına yayılan izleğin zarif bir özeti gibidir. Modern endüstriyel toplumun, insanın maddeyle, yani eşyayla, kendi yarattığı araçlarla ve kültürle biçimlenen doğayla ilişkisinde yarattığı radikal dönüşüm. Buna Illich'in kavramlar sözlüğünden ödünç alarak, yozlaşma da diyebiliriz. İnsanı uzamdan, kendi belirlediği yaşama alanından, deneyim ve inançla çizdiği sınırlardan geri dönülmez biçimde koparan modernleşmenin sürükleyip bıraktığı yerdeyiz. Illich'e yeni bir gözle tekrar bakmaya başlarken, bu kitapta söylenenlerin uzak referanslarını anlamaya çalışmak, hatta burada suyun H2O'ya dönüşmesinin bir metafordan ibaret olmadığını söylemek bile önemlidir. Ben de Türkiyeli okurların çoğu gibi Illich'le, Okulsuz Toplum yoluyla, 1985 ya da 86'da tanıştım. O yıllarda üniversitedeydim ve ilk okuyuşta bir eğitim eleştirisi gibi görünen bu kitap, ayağımı bastığım yeri sarsıyordu. Bir süre sonra Illich'in aslında eğitimden değil, modern endüstriyel toplumun bütününden bahsettiğini kavradım. Okullar ve zorunlu eğitim, modern toplumda yaşamayı sürdürebilmek için sahip olmamız istenen tartışılmaz kabulleri yaratan en önemli kurumdu. Ama ne okul tek kurumdu, ne de eğitim tek araç. Ivan Illich, H2O'nun yazılma hikayesini şöyle anlatır :
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||
Önlenemiyor,
kazalar önlenemiyor. İşte bu en temel sorun ve gezegenin hiçbir
yerinde, hiçbir kültürel ortamda, hiç kimse “kaza olmaz” diye söz
veremiyor.
