Bir Aşağılama Aracı Olarak Çöp
BASINDAN
Aşağılamanın ve aşağılanmayı benimsemenin ifadesi olarak çöp – K24
Dünya devleti mi yoksa Tanrı devleti mi? – Tadımlık/K24
Ömer Faruk: Attıklarımıza dönüşüyoruz – Feza Kürkçüoğlu/T24
Lağımlara Girmeye Cesaret Etmek! – Gün Zileli
Bir Aşağılama Aracı Olarak Çöp – İlknur Demir/Yazı-Yorum
Duvarları yıkabilecek miyiz? – Ümit Kardaş/ArtıGerçek
İfşa ve inşa: Çöplüğün sosyolojisi – Besim. F. Dellaloğlu/Gazete Duvar
‘Neden çöpe bakmalıyız?’: Bir Aşağılama Aracı Olarak Çöp üzerine – Ceren Sevin/Yeşil Gazete
Ömer Faruk / İlknur Demir – Yazı-Yorum
Ömer Faruk: Attıklarımız bizi biçimlendiriyor / Yelda Baler – Yeşil Gazete
Çöpün kültür tarihi: Medeniyetin arka yüzü / İrfan Yalın – t24
Antroposen çöp çağı: çöpün kültür tarihi / İrfan Yalın – t24
Yarabıçak: Ezberin de ezberini bozan bir kitap – K24
Sıra dışı bir kitap: Bir aşağılama aracı olarak çöp – Yeşil Gazete
Ömer Faruk yine “hamle” yapıyor! İçerisinde yaşadığımız, sürekli kriz üreten “yanlış toplum”un nasıl bu noktaya evrildiğini anlamaya, bugünün patinaj yapan gerekçelerinde oyalanmak yerine “Tanrı Devleti” ve “Dünya Devleti”nin arasındaki hem gerilime ve hem de iş birliğine dikkat çekiyor. Bu “düşman kardeşler”in görünürde çatışmalarına rağmen, aslında, “öngörülemez ve ele geçirilemez olan”dan söz aldıklarına, hiçbir yasaya bağlı olmadıklarına ama her söylediklerinin yasa olarak kabul edilmesini dayattıklarına, bunu sağlamak için de sürekli yeni aşağılama mekanizmaları kurup, çöp ürettiklerine de dikkat çekiyor.
Hayata İkiz Kuleler’den, tapınaklardan, saraylardan, parlamentolardan, üniversitelerden ya da kışlalardan değil de; başlangıç ve sona, üretim ve tüketime, temiz ve kirliye, severek dokunmaya ve iğrenerek atılmaya yakından tanıklık eden vajina, penis ve anüs arasından, perineden bakmayı öneriyor. Böylece, “aşağılama” ve “çöp”ün bize ait olduğu gerçeğini kabul edeceğimizi, içerisinde yaşadığımız için bahane de üretemeyeceğimizi belirtiyor.
Çünkü şimdiye kadar kulak verdiğimiz üretim, büyüme, tapınak, duvar, gökdelen, düzenli ordu içerisinden biçimlenen perspektif bizi “sonsuz kötülük”e ve “son”a taşıyor. Artık aşağıladıklarımız, tükettiklerimiz ve çöp olarak yaftaladıklarımızı dikkate alarak, öngörülemeyenden söz ederek, ele geçirilemez bir “sır” edinmeye dikkat ederek düşünce ve pratik üretmemiz gerektiğinin altını çiziyor.
Kulak verilmesi gereken bir hamle metni…
“Ömer Faruk Bir Aşağılama Aracı Olarak Çöp’te birçok şeyi ifşa ediyor. Açığa çıkarıyor. Görünür kılıyor. Başka bir öncelikler listesi öneriyor. Kendimize ve dünyaya daha farklı bir bakış geliştirmeye çalışıyor. Yani ifşa ederken aynı zamanda inşa ediyor. Zemini, çerçeveyi değiştirmeyi deniyor. Elbette her ifşa bir inşa olmayabilir. Ama özellikle bazı toplumlarda ifşa etmeden inşa da edemezsiniz.”
Besim. F. Dellaloğlu